Breaking down cultural barriers
Transposer une culture dans une autre par delà les barrières culturelles

Tuesday, 11 August 2009

Ahmad Shamlu : JEUX DE MIROIRS

Une lanterne à la main
L’autre levée sur le destin
J’avance pour contrer le noir

Le va et vient qui apaisait
L’inquiétude en son berceau
S’est arrêté
Et un soleil solitaire
Incendie les galaxies
Froides lancées dans l’infini

Sauvages les cris de l’éclair
Quand l’orage force le sein
Du nuage où il est né
Silencieux le sarment
Que le raisin naissant déchire

En tout, mon cri fuit la douleur
Car dans le noir imperturbable,
Pris d’une foi désespérée
Je rêvais de plein soleil

Et tu es née des soleils
Engendrée par les aurores
Par les miroirs et les soieries

Dans un espace où ni Dieu
Ni le feu n’avaient de place
J’implorai sans conviction
Pour le don de ton visage
Et celui de ton abandon.

Torrent furieux
Dans le lit de morts jumelles
De solitudes parallèles
Dans un espace sans fond.
(Voici ce que sont pour moi ton visage et ton abandon)

Ton bonheur est à la fois
Serein, sauvage
Ton haleine, dans mes mains nues,
Chant et feuillages

Et je me hausse à nouveau
Une lanterne à la main
L’autre logée dans mon cœur
Ravivant mon esprit rouillé
Dressant un miroir face au tien
Pour t’installer dans l’infini.

Ahmad Shamlou
adapté du persan par Sylvie M. Miller


باغ ایینه

چراغی به دستم، چراغی در برابرم:
من به جنگ سیاهی می روم.

گهواره های خستگی
از کشاکش رفت و آمدها
باز ایستاده اند،
و خورشیدی از اعماق
کهکشان های خاکستر شده را
روشن می کند.
***
فریادهای عاصی آذرخش -
هنگامی که تگرگ
در بطن بی قرار ابر
نطفه می بندد.
و درد خاموش وار تک -
هنگامی که غوره خرد
در انتهای شاخسار طولانی پیچ پیچ جوانه می زند.
فریاد من همه گریز از درد بود
چرا که من، در وحشت انگیز ترین شبها، آفتاب را به دعائی
نومیدوار طلب می کرده ام.
***
تو از خورشید ها آمده ای، از سپیده دم ها آمده ای
تو از اینه ها و ابریشم ها آمده ای.
***
در خلئی که نه خدا بود و نه آتش
نگاه و اعتماد ترا به دعائی نومیدوار طلب کرده بودم.
جریانی جدی
در فاصله دو مرگ
در تهی میان دو تنهائی -
[ نگاه و اعتماد تو، بدینگونه است!]
***
شادی تو بی رحم است و بزرگوار،
نفست در دست های خالی من ترانه و سبزی است

من برمی خیزم!

چراغی در دست
چراغی در دلم.
زنگار روحم را صیقل می زنم
اینه ئی برابر اینه ات می گذارم
تا از تو
ابدیتی بسازم.

No comments:

Post a Comment