Breaking down cultural barriers
Transposer une culture dans une autre par delà les barrières culturelles

Tuesday, 29 May 2012

Margot Bickel - AVANT MON TOUT DERNIER SOUPIR

Avant mon tout dernier soupir
Avant le tomber du rideau
Avant que ne se fâne la toute dernière fleur
Je n'ai de cesse à vivre
A éveiller l'amour
A être
Dans ce monde sans pitié
Ces jours funestes
Cet univers rempli de haine
Près de ceux qui dépendent de moi
De ceux dont moi-même je dépends
De ceux qui sont désespérés
Afin de voir, de m’étonner
De reconnaître
Qui je suis
Qui je peux être
Aspire à être
Pour que les jours aient leur essor
Que les heures vivent
Que les instants
Portent leurs fruits
A chaque fois où je ris
Où je pleure, serre les lèvres
Sur le chemin où je te cherche
Où je me cherche
Et cherche Dieu
Chemin méconnu,
Epineux,
Chemin traître que parfois
Je prends,
Obstinée,
Pas à pas
Sans voir le bourgeon des fleurs
Entendre gronder les rivières
Sans apprécier la beauté
Qu'est la vie
Maintenant que la mort vienne
Je peux prendre le chemin
Je peux dire 
" oui, j’ai vécu"

Margot Vickel
Adapté de la traduction en persan de Ahmad Shamlou
par Sylvie M. Miller

پیش از ان که واپسین نفس را بر ارم
پیش از ان که پرده فرو افتد
پیش از پژمردن اخرین گل
بر انم که زندگی کنم
بر انم که عشق بورزم
بر انم که
باشم
در این جهان ظلمانی
در این روزگار سرشار از فجایع
در این دنیای پر از کینه
نزد کسانی که نیازمند منند
کسانی که نیازمند ایشانم
کسانی که ستایش انگیزند
تا دریابم
شگفتی کنم
باز شناسم
که ام
که میتوانم باشم
که میخواهم باشم
تا روزها بی ثمر نماند
ساعتها جان یابد
لحظه ها گران بار شود
هنگامی که میخندم
هنگامی که میگریم
هنگامی که لب فرو مبندم
در سفرم به سوی تو
به سوی خد
به سوی خدا
که راهی ست ناشناخته
پر خار
نا هموار
راهی که باری
در ان گام می گذارم
گه قدم نهاده ام
و سر بازگشت ندارم
بی انکه دیده باشم
شکوفایی گل ها را
بی انکه شنیده باشم
خروش رودها را
بی انکه به شکفت در ایم
از زیبایی حیات
اکنون مرگ می تواند فراز اید
اکنون میتوانم به راه افتم
اکنون میتوانم بگویم که
زندگی کرده ام

No comments:

Post a Comment