Breaking down cultural barriers
Transposer une culture dans une autre par delà les barrières culturelles

Wednesday, 2 May 2012

Sohrab Sepehri - LA RONDE DES OMBRES

le vieux figuier étale le secret* de ses jours,
la terre appelle la pluie

le poisson, dans sa ronde, fait un sillon dans l'eau,
l'hirondelle des courbes,
le vent passe,

j'atténue mon regard
le poisson est prisonnier de l'onde
moi, de la douleur

tes yeux s'estompent
ton sourire se flétrit

pour faire de toi mon effigie,
j'ai dirigé l'ombre sur toi

venir à toi sent le désert :
t'aborder, la solitude
ton voisinage, l'esseulement

ma vie s'étend d'un bord de toi
jusqu'à tes cimes;
tu te propages, d'un bord à l'autre 
de moi

ensemble nous avons épié
le hibou;
j'ai découvert,
l'énigme de l'adoration

partant de toi, j'ai abordé
la splendeur du désespoir

et ainsi, ô transparente,
ô glorieuse,
je n'ai plus 
aucune issue pour t'échapper

la terre appelle
la pluie
et moi, je t'appelle - toi
pour faire prisonnier le temps,
j'enchaîne ton icône
à mes mains

le vent se hâte en emportant
ma lutte dans sa poussière

l'hirondelle fait des courbes,
le poisson fait des sillons,
le jet d'eau : des bonds dans l'eau

et comblent cet instant, pour moi.


Sohrâb Sepehri
adapté du persan par Sylvie M. Miller

*  سر peut etre lu "sar"  =  tête, apogée (le vieux figuier étale l'apogée de ses jours)

  ou "ser" = secret (le vieux figuier étale le secret de ses jours)
 
گردش سایه ها

انجیر کهن سر زندگی اش رامی گسترد
زمین باران را صدا می زند
گردش ماهی آب را می شیارد
باد میگذرد چلچله می چرخد و نگاه من کم می شود
ماهی زنجیری آب است و
من زنجیری رنج
نگاهت خاک شدنی لبخندت پلاسیدنی است
سایه را بر تو فرو افکنده ام تا بت من شوی
نزدیک تو می آیم بوی بیابان می شنوم : به تو می رسم تنها می شوم
کنار توتنهاتر شدهام
از تو تا اوج تو زندگی من گسترده است
از من تا من تو گسترده ای
با تو بر خوردم به
راز پرستش پیوستم
از تو براه افتادم به جلوه رنج رسیدم
و با اینهمه ای شفاف
با این همه
ای شگرف
مرا راهی از تو بدر نیست
زمین باران را صدا می زند من ترا
پیکرت را زنجیری دستانم می سازم تا زمان را زندانی کنم
باد می دود و خاکسترش تلاشم را می برد
چلچله
می چرخد گردش ماهی آب را می شیارد فواره می جهد : لحظه من پر می
شود

سهراب سپهری

No comments:

Post a Comment