Breaking down cultural barriers
Transposer une culture dans une autre par delà les barrières culturelles

Thursday, 16 May 2013

Garous Abdolmalekian - UN TAMBOUR BAT AU FOND DE MOI

Un tambour bat au fond de moi
une douleur

Et nous avons donné corps à ce mouvement d’aiguilles 
Dont le tic tac nous a brisés.

L'existence n'est-elle que ça? 
Que ce doigt pointé au loin ?
Que cette neige qui, tombant chaque année, ne reste pas ?
Que cette vie qui, chaque soir, vient par une porte cachée
Avec un poignard émoussé?

Un tambour bat au fond de moi

Ah, ces grenades pétrifiées et immangeables
Me ressemblaient
Lorsqu'au milieu de l'hiver, elles m'entouraient de leur danse

Un arbre fruitier hurle en moi, las de sa prospérité

Je suis un poisson que l’eau
Importune

Je donne voix
Au voile des mariées que portent les épouses tristes, 
A la question grave que
Ma bouche retient
Prisonnière

Nos jours ont-ils été si brefs ?
Notre vie si rétrécie,
Que nous avons fini au fond 
Du trou que, pendant des années,
Nous nous plaisions à enjamber ?


Garous Abdolmalekian
adapté du persan par Sylvie M. Miller



در من صدای تبر می آید . . .
و درد
. . .
و  تن دادیم
به تیک تاک عقربه هایی
که تکه تکه مان کردند
پس زندگی همین قدر بود؟
انگشت اشاره ای به دوردست؟
برفی که سال ها
بیاید و ننشیند؟

و عمر
که هر شب از دری مخفی می آید
با چاقویی کند
. . .

در من صدای تبر می آید . . .
آه ، انارهای سیاه نخوردنی بر شاخه های کاج
وقتی که چارفصل به دورم می رقصیدند،
رفتارتان چقدر شبیه ام بود . . .

در من فریادهای درختی ست
خسته ازمیوه های تکراری . . .

من ماهی خسته از آبم . . .
تن می دهم به تو
تور عروسی غمگین
تن می دهم
به علامت سوال بزرگی
که در دهانم گیر کرده است . . .

پس روزهایمان همین قدر بود؟

و زندگی آنقدر کوچک شد
تا در چاله ای که بارها از آن پریده بودیم،
افتادیم . .

گروس عبدالملکیان 

No comments:

Post a Comment