Une nuit je rêvai d’un prince svelte qui, montant un cheval blanc,
Descendait par les cols et montagnes vers moi
Brûlant sur son passage mon cœur avec ses yeux
Brûlant sur son passage mon cœur avec ses yeux
Ah que mon cœur se dépouille
Que mes yeux remplis d’eau se transforment en mer
Que lorsque mon destin sera devenu clair
Lui, qui vint dans mon rêve ait son cœur sans amour
Peut être que le prince de mon rêve c’est toi
Peut être que celui qui arrivait la nuit dans mon rêve,
C’est toi, oui
Toi
Mais soudain extirpée de mon rêve délicieux
Je ne le voyais plus à mes côtés,
Je le jure
La tristesse depuis fait déborder mon cœur
Et j’attends chaque jour et j’attends chaque nuit
Je le jure
Ah que mon cœur se dépouille
Que mes yeux remplis d’eau se transforment en mer
Que lorsque mon destin sera devenu clair
Lui, qui vint dans mon rêve ait son cœur sans amour
Brûlant sur son passage mon cœur avec ses yeux
Brûlant sur son passage mon cœur avec ses yeux
Bijan Tarraghi
Adapté du persan par Sylvie M. Miller
یه شب تو خواب وقت سحر ، شهزاده ای زرین کمر
نشسته بر اسب سفید ، میومد از کوه و کمر
می رفت و آتش به دلم ,می زد نگاهش
میرفت و آتش به دلم ، میزد نگاهش
کاشکی دلم رسوا بشه ، دریا بشه این دو چشم پر آبم
روزی که بختم باز بشه ، بی یار بشه اون که اومد به خوابم
شهزاده رویای من شاید تویی ، اون کس که شب در خوابه من آید تویی تو
از خواب شیرین ناگه پریدم ، او را ندیدم دیگر کنارم به خدا
جانم رسیده از غصه بر لب ، هر روز و هر شب در انتظارم به خدا
کاشکی دلم رسوا بشه ، دریا بشه این دو چشم پر آبم
روزی که بختم باز بشه ، بی یار بشه اون که اومد به خوابم
می رفت و آتش به دلم ,می زد نگاهش
میرفت و آتش به دلم ، میزد نگاهش
