Nima Youshij - NEIGE

Ça n'est pas sans raison que les jaunes sont rouges

sans raison que le rouge éclabousse le mur

on voit monter l'aurore derrière le mont Aza

mais sans voir
Vazana *

aux vitres des fenêtres,

le grain de la lumière
livide de la neige

met tout en confusion

on ne voit pas Vazana

mon cœur est oppressé par ce sombre serail

qui tue ses invités

les jetant, anonymes, les uns contre les autres

engourdis de sommeil 

incongrus

hébétés

Nima Youshij

traduit du persan par Sylvie M. Miller

Ecouter ICI avec la voix de Ahmad Shamlou

*Vazana est un sommet du Kurdestan iranien, entre Sovitche Bâlâ et Bâneh
http://www.panoramio.com/photo/38744121

برف

زردها بی خود قرمز نشده اند
قرمزی رنگ نینداخته است
بی خودی بر دیوار.
صبح پیدا شده از آن طرف کوه "ازاکو" اما
"وازانا" پیدا نیست
گرته ی روشنی مرده ی برفی همه کارش آشوب
بر سر شیشه ی هر پنجره بگرفته قرار.
وازانا پیدا نیست
من دلم سخت گرفته است از این
میهمان خانه ی مهمان کش روزش تاریک
که به جان هم نشناخته انداخته است:
چند تن خواب آلود
چند تن نا هموار
چند تن نا هشیار.

Nima Yushij - MA MAISON EST SOUS LES NUAGES -

Ma maison est sous les nuages
et la terre d'un bout à l'autre est nuageuse avec elle

Vicié, ivre, délabré, le vent s'engouffre en tournoyant
du haut du col

C'est lui, la cause du chaos où sont la terre
et mes sens.

Oh, toi joueur de pipeau qu'un chant de flute a éloigné, où es-tu ?

Ma maison est sous les nuages
mais les nuages sont pris de pluie

Dans l'attente de mes jours lumineux et révolus,
c'est à la face du soleil que je dirige mon regard
sur l'espace vide de la mer

Et la terre entière est vice et destruction, à cause du vent,
et derrière le joueur de flute qui joue sans discontinuer,
en ce monde nuageux,
mon chemin est tout tracé


Nima Yushij (1896-1960)
adapté du persan par Sylvie M. Miller

خانه‌ام ابری‌ست

خانه‌ام ابری‌ست

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد می‌پیچد

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من

آی نی‌زن که تو را آواز نی برده‌ست دور از ره کجایی؟

خانه‌ام ابری‌ست اما

ابر بارانش گرفته‌ست

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم

من به روی آفتابم

می‌برم در ساحت دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره نی‌زن که دایم می‌نوازد نی، در این دنیای ابراندود

راه خود را داردم در پیش.

نیما یوشیج

écouter le poème lu en persan