Breaking down cultural barriers
Transposer une culture dans une autre par delà les barrières culturelles

Thursday, 12 November 2009

Forough Farrokhzad - BREACHING THE GARDEN

That crow above our heads
that bolted from frigid skies
and dived into the chaotic clouds
of an erratic vision
while its cry
like a sharp cutlass
breached the horizon,
will take its scoop to the city…

The whole world is aware
the whole world knows that you and I
know where we first saw the garden
through that sinister icy fissure
and picked the apple
from that taunting, remote branch…
People were appalled
people were appalled while you and I
yielded to water to mirror and to lamp
with no trepidation…

The chat is not about the fragile bond
between two names
and intimacy in the old office storage room…
The talk is about
the ecstatic response of my hair
to your scorching anemone of a kiss
and the intimacy of bodies in bliss
and the radiance of our nakedness
like the scales of fish in water…

The word is about the silvery sparkle of a song
that the small spray of water sings at dawn

One night in these lush verdant woods
we asked the hare
and in these ominous cold blooded seas
the oysters laden with pearls
and on that alien intruding mountain
the young eaglets –

“what shall we do?”

They all know
they all know that we have discovered
the path to the cool silent sleep of the phoenix
that we saw the truth in the garden
in the shameful gaze of a flower whose name is lost
along with its survival in one infinite instant
when two suns stun each other…
The word is not about
the petty coward hiding under the sun at its zenith
The word is about day
And open windows
And fresh air
And about an incinerator for singed objects
And a land fertile with foreign seeds
And about procreation
And evolution
And pride…

The word is about our amorous hands
That build bridges with the sounds of scent light and breeze
In the realm of the night…
Come to the prairie
to the wide open fields
And call me from behind the breath
of the acacia flowers --
as the deer does its mate…

The curtains are rich with restrained anger
and the blameless pigeons watch the ground
from the height of their white tower.


Poem by Forough Farrokhzad
translated by Tatul Sonentz from the French translation of Sylvie M. Miller


آن كلاغي كه پريد
از فراز سرما
و فرو رفت در انديشه آشفته ابري ولگرد
و صدايش همچون نيزه كوتاهي پهناي افق را پيمود
خبر ما را با خود خواهد برد به شهر
همه مي دانند
همه مي دانند
كه من و تو از آن روزنه سرد عبوس
باغ را ديديم
و از آن شاخه بازيگر دور از دست
سيب را چيديم
همه مي ترسند
همه مي ترسند اما من و تو
به چراغ و آب و آينه پيوستيم
و نترسيديم
سخن از پيوند سست دو نام
و هم آغوشي در
اوراق كهنه يك دفتر نيست
سخن از گيسوي خوشبخت منست
با شقايق هاي سوخته بوسه تو
و صميميت تن هامان در طراري
و درخشيدن عريانيمان
مثل فلس ماهي ها در آب
سخن از زندگي نقره اي آوازيست
كه سحرگاهان فواره كوچك مي خواند
ما در آن جنگل سبز سيال
شبي از خرگوشان
وحشي
و در آن درياي مضطرب خونسرد
از صدف هاي پر از مرواريد
و در آن كوه غريب فاتح
از عقابان جوان پرسيديم
كه چه بايد كرد ؟
همه مي دانند
همه مي دانند
ما به خواب سرد و ساكت سيمرغان ره يافته ايم
ما حقيقت را در باغچه پيدا كرديم
در نگاه شرم آگين گلي
گمنام
و بقا را در يك لحظه نا محدود
كه دو خورشيد به هم خيره شدند
سخن از پچ پچ ترساني در ظلمت نيست
سخن از روزست و پنجره هاي باز
و هواي تازه
و اجاقي كه در آن اشيا بيهده مي سوزند
و زميني كه ز كشتي ديگر بارور است
و تولد و تكامل و غرور
سخن از دستان
عاشق ماست
كه پلي از پيغام عطر و نور و نسيم
بر فراز شبها ساخته اند
به چمنزار بيا
به چمنزار بزرگ
و صدايم كن از پشت نفس هاي گل ابريشم
همچنان آهو كه جفتش را
پرده ها از بغضي پنهاني سرشارند
و كبوترهاي معصوم
از بلندي هاي برج سپيد خود
به زمين مي نگرند


شعر "فتح باغ" از دفتر شعر "تولدی دیگر" شاعر "فروغ فرخزاد"

No comments:

Post a Comment