Mohammad Ali Bahmani - NO HOUR, NO CALENDAR

No hour shows when I begin

No calendar when I end

I am an hour glass waiting

For an event that does not come

Like an old tired garment

That will not drop 
But grips to one

I used to think, as a child,

That water had a way to cling
So I would wet my hands before

I would go holding hands with friends

Just as my shirt now with the wind
Making it angry, I believe

No hour, no calendar,

My shirt has dried now
How I wish

The sun would free it from the line 

Mohammad Ali Bahmani

adapted from the Farsi by Sylvie M. Miller

نه ساعت

آغازم میکند

نه تقویم پایانم میدهد

لحظه شمار اتفاقی هستم که نمی افتد

مثل پیراهن خیسم

که تاب می خورد و نمی افتد

کوچک که بودم

فکر میکردم -آب- چسبندگی دارد

و همیشه با دست خیس

به دوستانم دست می دادم

مثل حالا که فکر می کنم

دو دست خیس پیراهنم

باد را خشمگین کرده است

نه ساعت

نه تقویم

کاشا آفتاب

پیراهن سبک شده ام را

از بند رها کند...

محمدعلی بهمنی