Rumi - HAVEN'T I TOLD YOU ?

Haven’t I told you
not to go there,
since I am your family – me,
the only fountain of vivacity
in this ephemeral world?

And even if you managed, in a rage,
to cover a hundred thousand years’ range
away from me towards eternity,
I shall still be your point of return,
for I am your destiny.

Haven’t I told you
not to be
mollified by mundane designs,
for I am the one who depicts
the birthing center
of your beatitude?

Haven’t I told you
I am the sea,
you, the fish,
not to ever dehydrate
for I am your limpid water?

Haven’t I told you
“Avoid –
the nets that snare birds –
come to me, source of the force
of your flight, your wings,
your steps?”

Haven’t I told you:
“Let them
isolate you,
to discourage you –
I am the fire, the radiance,
the heat
that you breathe?”

Haven’t I told you
of your
ugly thoughts hidden within you?
Disconnect yourself,
for I am
the source of your qualities.

If the light is in your heart
you’ll know where your house is,
and if you are loyal to God,
I am your very soul –
believe it!

~ Jalal Eddin el Rumi (1207-1273) 
Translated by Tatul Sonentz 

نگفتمت مرو آنجا
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟ در این سراب فنا چشمه حیات منم؟
وگر به خشم روی صد هزار سال زمن به عاقبت به من آیی که منتهات منم؟
نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی که نقش بند سرا پرده رضایت منم؟
نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی مرو به خشک که دریای با صفات منم؟
نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو بیا که قوت پرواز و پر و پات منم؟
نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند که آتش و تپش و گرمی هوات منم؟
نگفتمت که صفتهای زشت در تو نهند که گم کنی که سرچشمه صفات منم؟
نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت، نظام گیرد خلاق بی جهات منم؟
اگر چراغ دلی دان که راه خانه کجاست وگر خدا صفتی دان که کدخدات منم

Rumi - WORSHIPING YOU IS THE LIGHT

I worship you

With my lips

Invoke your name

Cover your mouth with kisses

I worship you

With my hair

Cover your feet

With my hair

I hide away your embrace

Carry it to

The throne of God

Scatter it all over carpets

The road of servitude to you

Is one of higher grounds to me

With my eyes

Locked into yours

I invoke you

I shut my eyes a thousand times a day,

I see you when I sleep,

I see you when awake

I rise to my feet before 

Everything that evokes you

Worshiping you is the light

Mowlavi Sahab Nay

translated from Arabic into Farsi by Babak Shaker

adapted from the Farsi by Sylvie M. Miller

با لبهایم پرستش می کنم تورا
ذکر نامت می کنم
بر لبانت بوسه می زنم
با گیسوانم پرستش می کنم تورا
روی پاهایت می ریزم
آغوشت را پنهان می کنم
به عرش می برم
به فرش می ریزیم
راه عبادت تو کم نیست برای من
با چشمانم
خیره درچشمانت ذکر می خوانم
روزی هزار بار پلکهایم را می بندم
دربیداری وخواب تورا می بینم
با هرتصویرت بپا می خیزم
این یک قیامت است

عبادت تو

-نعومي شهاب ناي

مترجم: بابک شاکر 

Rumi - SAY NOTHING

I am the slave of the moon.
Speak only of the moon.

In my presence,
Speak of candles and sweets.
Do not speak of pain,
Speak of treasures…
Ignore this absence of news --
Say nothing.

Last night, I went stark raving mad.
Love saw me and said:
“Here I am! Stop howling,
Stop rending your garments --
Say nothing.”

I answered: “Alas, love,
It is something other that I fear!”
He said:
“This other thing is no more --
Say nothing.”

“I shall whisper secret words in your ear.
Move your head to say yes.
Just your head -- and
Say nothing.”

I said:
« This face is that of an angel or a man…”
He said:
“Neither angel nor man --
Say nothing.”

I said: “What is it? Tell me.
Shall I be shattered much?”
He said: “Be as such --
Say nothing.”

O, you who live in this place
Full of design and illusion,
Rise and leave this house. Go!
Pack your things -- and
Say nothing!”


Molana Djalal Eddin Mohammad Molawi Balkhi Rumi (1207–1273)
Translated by Tatul Sonentz from the translation of Sylvie M. Miller

هیچ مگو

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بی‌خبری رنج مبرهیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیج مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلی جز تو به سر هیچ مگو

گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است

گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگو

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد

گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پر نقش خیال

خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

مولانا

دیوان شمس

 غزبیات

listen to the poem read by A. Shamlu