Rumi - NE DIS RIEN

Je suis l’esclave de la lune
Ne mentionne que la lune

Auprès de moi,
n'aie qu'un discours de chandelles et de sucre

Ne parle pas de chagrin mais de trésor
ne souffre pas d'être tenu sans nouvelles
Ne dis rien

Hier soir je suis devenu fou
l’amour m'ayant vu, me dit:
"Me voici!
Ne hurle pas,
ne déchire pas tes habits,
ne dis rien"

J'ai répondu: "Hélas, Amour,
c’est autre chose que je crains."
Alors, lui:
"Cette autre chose, vois-tu, n'est plus,
ne dis rien.
Moi, je te dirai des mots
secrets que tu ponctueras
de la tête
sinon à elle
ne dis rien "

Je dis
"Qui donc porte un tel visage ?
Qui de l'ange ou de l'humain ?"
Il dit
"Ni ange, ni humain
Ne dis rien"

Je dis "dis-moi, bouleverse-moi"

il dit
"Sois-le et reste-le,
ne dis rien. O, toi qui vis en cette maison
pleine de désirs et d’illusions!
lève-toi,
pars, plie bagage.
Ne dis rien"


Molana Djalal Eddin Mohammad Molawi Balkhi Rumi((1207–1273)
traduit du Persan par Sylvie M. Miller

هیچ مگو

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بی‌خبری رنج مبرهیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیج مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلی جز تو به سر هیچ مگو

گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است

گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگو

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد

گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پر نقش خیال

خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

مولانا

دیوان شمس

 غزبیات

écouter le poème récité par A. Shamlu