Sur les vieux jardins du malaise
les corbeaux
tournent, reclus et seuls,
et les échelles sont si courtes
Ils ont emporté avec eux
toute la candeur
du cœur
vers le palais des mensonges
Désormais, qui se dressera
pour danser
plonger ses mèches de petite fille dans l’eau vive
renvoyer d’un coup de pied
la pomme qu’elle avait fini par cueillir,
puis respirer?
Forough Farrokhzâd - tiré du recueil "Saison Froide"
traduit du persan par Sylvie M. Miller
ایمان بیاوریم به اغاز فصل سرد
در کوچه باد می‌آید
کلاغ‌های منفرد انزوا
در باغ‌های پیر کسالت می‌چرخند
و نردبام
چه ارتفاع حقیری دارد.
آنها تمام ساده لوحی یک قلب را
با خود به قصر قصه‌ها بردند
و کنون دیگر
دیگر چگونه یک نفر به رقص برخواهد خاست
و گیسوان کودکیش را
در آب‌های جاری خواهد ریخت
و سیب را که سرانجام چیده است و بوییده است
در زیر پا لگد خواهد کرد؟
No comments:
Post a Comment