s’engage vers l’éternité
en quête d'un instant de foi?
- qui remonte son réveil permanent
selon les lois
mathématiques de soustraction,
de division?
Qui est-il,
cet homme qui
ne sait pas que le chant du coq
annonce l'évidence du jour?
il connaît, à ses fumets, l'annonce du petit déjeuner
Qui est- il,
cet homme dont la tête est couronnée d’amour
et qui s’est décomposé parmi ses vêtements de noce?
En fin de compte, le soleil,
dans un moment singulier,
a cessé de rayonner sur les deux pôles en détresse
Toi, tu t’es mis à sonner creux
du vide des faïences bleues
et moi, mon abondance est telle
qu'on récite les prières
sur la trame de ma voix
Forough Farrokhzâd - tiré du poème "Saison Froide"
traduit du persan par Sylvie M. Miller
این کیست؟ این کسی که روی جاده‌ی ابدیت
به سوی لحظه‌ی توحید می‌رود
و ساعت همیشگی‌اش را
با منطق ریاضی تفریق‌ها و تفرقه‌ها کوک می‌کند
این کیست؟ این کسی که بانگ خروسان را
آغاز قلب روز نمی‌داند
آغاز بوی ناشتایی می‌داند
این کیست؟ این کسی که تاج عشق به سر دارد
و در میان جامه‌های عروسی پوسیده‌ست.
پس آفتاب سر انجام
در یک زمان واحد
بر هر دو قطب ناامید نتابید.
تو از طنین کاشی آبی تهی شدی.
و من چنان پرم که روی صدایم نماز می خوانند
No comments:
Post a Comment